Een Slimme Meid...

De afgelopen weken laaide de discussie op dat vrouwen teveel teren op de zak van hun echtgenoot. In onze hardnekkige moedercultuur doen vrouwen zichzelf tekort waarvoor ze zelf de prijs betalen tijdens een scheiding. 

We kennen het liedje ondertussen wel: wie niet geïnvesteerd heeft in haar (…) ontwikkeling, haalt die op latere leeftijd nooit meer in. Voorbij zijn de carrièrekansen met bijbehorende salarisstijging. En denk niet ‘dat komt wel weer als de kinderen groot zijn.’ Tegen die tijd zijn ouders hulpbehoevend en ben je gewend aan de vrije tijd.
Eenmaal aan tafel bij 2Divorce blijkt het maar al te vaak geen gezamenlijke keuze meer te zijn. Als de liefde over is, is dat gevoel van samen-alles-delen dikwijls ook voorbij. Bovendien kan je van één inkomen domweg niet zomaar twee huishoudens betalen. En met een klein inkomen als kostwinnaar – zeg tussen de € 1.500 en € 1.800 netto per maand – zit kinderalimentatie er nog wel in, maar partneralimentatie niet.
De ondergrens van deze economische zelfstandigheid is geen bedrag waarvan je maandelijks goed rond kan komen: € 900,- netto. In de praktijk van 2Divorce zien wij vooral scheidende vrouwen met een parttime, betaalde baan. Met een paar uur werk per week erbij, kunnen zij redelijk eenvoudig zelf voorzien in een inkomen. Een aantal anderen blijft afhankelijk; van hun ex of van een uitkering.

Het viel me trouwens op hoe makkelijk de mánnen zich uit de hele discussie afzijdig kunnen houden. Waar waren bijvoorbeeld de vaders die opstonden voor parttime werk voor mannen? Die toegeven dat zij het eng vinden dat het gezinsinkomen alleen van hun baan afhangt? Die met haar meegaan de barricaden op, om te strijden voor gelijke rechten als carrièrekansen en salaris? En waar bleven de moderne werkgevers met carrièrekansen voor mensen die 3 om 4 dagen werken? Of met een gelijke beloning voor mannen en vrouwen?

De huidige generatie dertigers en veertigers wacht teveel af wat de toekomst zal brengen. Precies de generatie waar de meeste scheidingen voorkomen. Terwijl een écht slimme meid haar situatie evalueert en - met behulp van haar partner - van koers verandert. Dat is makkelijker als je relatie nog steeds in de lift zit. Wacht niet af wat de veranderingen zullen zijn in de politiek (betaalbare kinderopvang, wijziging openingstijden, wijziging schooltijden) in combinatie met een mentaliteitsverandering bij werkgevers die alleen een 40-urige werkweek als volwaardig zien. Doe een opleiding of aanvullende cursussen en pak straks je kansen als de arbeidsmarkt krapper wordt. Want eenmaal bij 2Divorce aan tafel wordt dat alles een stuk lastiger…

Commpagnon schreef deze column in opdracht van 2Divorce.nl