Scheiden voor een dubbeltje

Uw bemiddelaar krijgt wel eens gevraagd: ‘Waarom kost scheiden wat het kost?’ Dan is mijn antwoord: ‘Omdat goed scheiden ook duurt, zolang het duurt.’ Een overweging inclusief tips. 

Goedkoop scheiden. Snel scheiden. Scheiden en zo min mogelijk alimentatie betalen. Ja, zelfs grátis scheiden. Op internet zie je het allemaal voorbij komen. Wie echt goedkoop en snel wil scheiden, loopt nu (ja nú: smijt die krant neer en been weg!) met een kwaaie kop de deur uit en laat nooit meer wat van zich horen. Ben je overal vanaf en het kost je niets wat je elders niet meer op kan bouwen. Tel uit je winst!
Maar de meeste relaties zitten -gelukkig- zo niet in elkaar. Je hebt een gezin, je houdt van je kinderen. Samen heb je een en ander opgebouwd dat je niet zomaar opgeeft: een huis, een goed pensioen. Een fijne vriendenkring en wellicht zelfs een goede relatie met je schoonfamilie. Goedkoop en snel gaat totaal voorbij aan de emotie. Terwijl een scheiding één van de meest ingrijpende gebeurtenissen is, in iemands leven. Het is niet alleen een af te werken lijstje met praktische en zakelijke onderwerpen. Emoties spelen een rol, altijd.

Dat de Nederlandse taal een aantal gezegden kent, die sterk samenhangen met onze liefde voor de koopjesjacht, is niet voor niets. Maar een paar geven ook een waarschuwing mee. Denk maar aan ‘Goedkoop is duurkoop’, of ‘Je kan geen twee ruggen uit één varken snijden’. Maar ja, het is uw portemonnee en daar kan ik niet in kijken. Wie voor het dubbeltje op de eerste rang gaat, neemt het volgende boodschappenlijstje mee;
- Vraag of alle gesprekken in het tarief zitten, niet alleen de eerste twee of drie.
- Is de prijs voor jullie beiden (en niet per persoon)?
- Komen er verplichte, apart af te nemen ‘modules’ bij? Denk bijvoorbeeld aan kosten voor het opmaken van een ouderschapsplan. U zult de eerste niet zijn die erin tuint;
- Bedenk vooraf of u met de dienstverlening nog andere partijen nodig heeft (lees: kosten moet maken);
- Is de rechtbankprocedure in het bedrag inbegrepen, of betaalt u daarvoor apart alsnog een advocaat of griffierecht?

Bij 2Divorce is al het bovenstaande inbegrepen. Inclusief zoveel gesprekken als u nodig heeft. Wij vinden het belangrijk dat u in goed overleg met elkaar tot afspraken komt. Afspraken die over een paar jaar ook nog werken, als je kinderen groter worden. Of als je elk weer een andere relatie hebt. Samen overleggen bij ons aan tafel zien wij daarom als onmisbaar. Dat doen we tegen een beslist concurrerend tarief. En daarmee is alle waar naar zijn geld.

Commpagnon schreef deze column in opdracht van 2Divorce.nl

Een Slimme Meid...

De afgelopen weken laaide de discussie op dat vrouwen teveel teren op de zak van hun echtgenoot. In onze hardnekkige moedercultuur doen vrouwen zichzelf tekort waarvoor ze zelf de prijs betalen tijdens een scheiding. 

We kennen het liedje ondertussen wel: wie niet geïnvesteerd heeft in haar (…) ontwikkeling, haalt die op latere leeftijd nooit meer in. Voorbij zijn de carrièrekansen met bijbehorende salarisstijging. En denk niet ‘dat komt wel weer als de kinderen groot zijn.’ Tegen die tijd zijn ouders hulpbehoevend en ben je gewend aan de vrije tijd.
Eenmaal aan tafel bij 2Divorce blijkt het maar al te vaak geen gezamenlijke keuze meer te zijn. Als de liefde over is, is dat gevoel van samen-alles-delen dikwijls ook voorbij. Bovendien kan je van één inkomen domweg niet zomaar twee huishoudens betalen. En met een klein inkomen als kostwinnaar – zeg tussen de € 1.500 en € 1.800 netto per maand – zit kinderalimentatie er nog wel in, maar partneralimentatie niet.
De ondergrens van deze economische zelfstandigheid is geen bedrag waarvan je maandelijks goed rond kan komen: € 900,- netto. In de praktijk van 2Divorce zien wij vooral scheidende vrouwen met een parttime, betaalde baan. Met een paar uur werk per week erbij, kunnen zij redelijk eenvoudig zelf voorzien in een inkomen. Een aantal anderen blijft afhankelijk; van hun ex of van een uitkering.

Het viel me trouwens op hoe makkelijk de mánnen zich uit de hele discussie afzijdig kunnen houden. Waar waren bijvoorbeeld de vaders die opstonden voor parttime werk voor mannen? Die toegeven dat zij het eng vinden dat het gezinsinkomen alleen van hun baan afhangt? Die met haar meegaan de barricaden op, om te strijden voor gelijke rechten als carrièrekansen en salaris? En waar bleven de moderne werkgevers met carrièrekansen voor mensen die 3 om 4 dagen werken? Of met een gelijke beloning voor mannen en vrouwen?

De huidige generatie dertigers en veertigers wacht teveel af wat de toekomst zal brengen. Precies de generatie waar de meeste scheidingen voorkomen. Terwijl een écht slimme meid haar situatie evalueert en - met behulp van haar partner - van koers verandert. Dat is makkelijker als je relatie nog steeds in de lift zit. Wacht niet af wat de veranderingen zullen zijn in de politiek (betaalbare kinderopvang, wijziging openingstijden, wijziging schooltijden) in combinatie met een mentaliteitsverandering bij werkgevers die alleen een 40-urige werkweek als volwaardig zien. Doe een opleiding of aanvullende cursussen en pak straks je kansen als de arbeidsmarkt krapper wordt. Want eenmaal bij 2Divorce aan tafel wordt dat alles een stuk lastiger…

Commpagnon schreef deze column in opdracht van 2Divorce.nl